Hilde met paard Melkorka

Hilde: “Ik wil samen met mijn paard iets doen waar ik nog lang op terug kan kijken” | Outdoormeisjes bij het kampvuur #2

Hilde deed al vijftien jaar aan paardrijden toen ze op zoek ging naar iets anders wat ze met haar paard kon doen. “Ik wilde ontdekken wat mijn paard leuk vindt,” vertelt Hilde, “En wat we samen zouden kunnen doen zonder dat ik een hele dominante rol aanneem.”

Hilde met paard Melkorka
Hilde met haar paard Melkorka

Wandelen met een paard

Op een paardenforum ontdekte Hilde een topic over mensen die wandelen met hun paard. Dat leek haar ook wel wat: “Ik hou heel erg van wandelen, maar alleen wandelen vind ik niet zo leuk. Dus ging ik dit eens proberen, en het beviel eigenlijk gelijk heel erg goed. Ik vind het veel gezelliger samen met mijn paard, en bovendien kun je lopend meer kilometers afleggen dan rijdend. Het is minder zwaar voor je paard.” Ook het contact met het paard is anders, ervaart Hilde: “Als je op je paard zit, zie je weinig van het paard. Dat vind ik jammer. Als je met je paard wandelt heb je echt contact, en daardoor meer interactie met het paard. Doordat je paard ook rondkijkt, ben je veel meer bezig met de omgeving. Je kiest dan sneller voor een andere route.

Al wandelend trekken Hilde en haar paard Melkorka veel bekijks. “Mensen willen mijn paard aaien, of ze vragen me waarom ik niet op mijn paard zit,” vertelt Hilde. “Mensen vinden het soms toch raar, en vragen of je paard stuk is. Ze snappen niet dat je naast een paard gaat lopen. Vaak kiezen mensen de weg van de minste weerstand, als je op je paard gaat zitten hoef je minder te doen. Maar vaak is er een reden dat iemand ervoor kiest om met een paard te wandelen. Ik ken bijvoorbeeld iemand die wandelt met een compleet blind paard, waar ze dus niet meer op kan rijden.”

De Elfstedentocht

Deze zomer wil Hilde graag een langere tocht maken: “Mijn paard wordt dit jaar twintig, en het lijkt me leuk om samen iets te doen waar ik nog lang op terug kan kijken. Veel mensen hebben als doel om met hun paard wedstrijden te winnen, maar ik wil de Elfstedentocht gaan wandelen. Ik kom graag in Friesland, en wil de tocht graag een keer wandelen of fietsen. Maar alleen zou ik dat nooit volhouden. Zeven dagen alleen lopen is mentaal best heftig. Toen dacht ik: ‘waarom wandel ik de Elfstedentocht niet met mijn paard?’. Ik weet dat er iemand is die de tocht rijdend heeft afgelegd, dus dan moet het wandelend met een paard ook lukken. Maar volgens mij ben ik de eerste die dat gaat doen.”

Paard wandelend op bospad
Wandelen met paard Melkorka

De tocht is in totaal zo’n 200 kilometer. Door de coronacrisis trainen Hilde en Melkorka nu meestal dichtbij huis: “Dan wandelen we bijvoorbeeld vanaf Rhenen naar Amerongen en terug, dat is in totaal 18 kilometer. En af en toe probeer ik door een dorp te lopen, om te kijken hoe mijn paard op mensen reageert.” Ze zijn goed voorbereid: er is al geregeld dat iemand onderweg voer komt brengen. “Een paard eet 7 tot 8 kilo hooi per dag,” vertelt Hilde. “Dat kan ik niet allemaal zelf meenemen. Wat ik het spannendst vind aan de tocht is het ophalen van de stempels in de dorpen. Dan moet ik Melkorka ergens aan een hek vastbinden om naar binnen te gaan.”

Wil je op de hoogte blijven van Hilde’s wandeltochten met Melkorka? Volg Hilde dan op Instagram.

Meer Outdoormeisjes bij het kampvuur?

Lees het verhaal van Paulien, die tijdens een trektocht ontdekte wat haar echt gelukkig maakt. Of lees het verhaal van Ilse, die ondanks haar duikangst op Bali haar duikcertificaat behaalde.

In de rubriek Outdoormeisjes bij het kampvuur komen meisjes (en vrouwen!) die van buiten houden aan het woord. Ze vertellen over de avonturen die ze beleefden in de wildernis, tijdens een bijzondere reis of trektocht of dichterbij huis in de Nederlandse natuur. Wil je ook je verhaal vertellen? Stuur dan een mailtje naar loes@outdoormeisjes.nl en wie weet spreken we elkaar binnenkort!

Hilde: Ik wil samen met mijn paard iets doen waar ik nog lang op terug kan kijken
Bewaar deze post op Pinterest!

2 reacties op “Hilde: “Ik wil samen met mijn paard iets doen waar ik nog lang op terug kan kijken” | Outdoormeisjes bij het kampvuur #2”

  1. Pingback: Paulien: "Na zes weken in Schotland wist ik: hier hoor ik thuis" | Outdoormeisjes bij het kampvuur #1 - Outdoormeisjes

  2. Pingback: Ilse: “Ik liet me tegenhouden door allerlei doemscenario’s die zich opstapelden in mijn hoofd” | Outdoormeisjes bij het kampvuur #3 - Outdoormeisjes

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt cookies voor een optimale gebruikservaring.